خموشانه

حق سکوتی برای نگفتن و ندیدن

بایگانیِ جامعه

قهر کردن‏های سیاسی

ابتدا اگر بخواهیم قهر کردن را تعریف کنیم دهخدا آن را خشم کردن و در تداول فارسی، قهر کردن با کسی یا از کسی ؛ از تکلم با او یا دیدار اوکراهت داشتن . ضد آشتی کردن می‏داند اما قهر کردن از جمله واژه هایی است که در ادبیات روابط روزانه زیاد می‏توان آن را شنید.

در ایران از کودک که سن او به انگشت‏های دست نرسیده قهر کردن بلد است تا پیرهای 90 ساله و برای موضوعات کوچک و بزرگ می‏خواهند با یکدیگر قهر کنند.

یکی از نشانه‌های تنبیه، قهر است که افراد در مقابل رفتارهای دیگران به صورت یکی از شکل‌های دیداری (ارتباط نداشتن)، چشمی، کلامی (قطع کلام)‌ بروز می‌دهند که می‌تواند ریشه در زندگی بدوی یا اولیه افراد داشته باشد.

از دیدگاه روان شناسان،‌ قهر از واکنش‌های طبیعی انسان است که به صورت سرشتی، ژنتیکی یا محیطی به افراد منتقل می‌شود تا جایی که افراد در موقعیت‌های کسان به شکل‌های گوناگون قهر می‌کنند. کودک، زن یا مرد تفاوتی نمی‌کند، همه این افراد در موقعیت‌هایی که با ناکامی مواجه می‌شوند یا به نیازهای مطلوب خود دست پیدا نمی‌کنند، ‌برای ادای حق و … به درجات متعددی متوسل به قهر می‌شوند. بنا به گفته‌های دکتر رزاقی قهر در روابطی که افراد انتظارات بیشتری از هم دارند و در تعاملات بیشتر هستند به مراتب، بیشتر رخ می‌دهد. کنش‌ها و واکنش‌ها، خوسته یا ناخواسته، افراد را به سمت قهر سوق می‌دهد.

خاله زنک‏ها عاملی برای قهر

آنچه بر قهر تاثیر می‏گذارد؛ به نظر من به سه عامل خود فرد، فرد مقابل و افراد اطراف این دو شخص مربوط می‏شود زیرا ممکن است فردی زودرنج باشد یا تند به تند قهر کند که این خصوصیت رفتاری به دو طرف تاثیر می‏گذارد و عامل مهم دیگر هم افراد اطراف دو شخص هستند که با «خاله زنک» بازی و حمل و نقل و اضافه کردن حرف به حرفهای دو طرف آتش دعوا و قهر را اضافه می‏کنند.

قهرهای سیاسی

در چند ماه اخیر این قوه قهریه در جمهوری اسلامی بیشتر بر سر زبان افتاده و عده‏ای معتقدند حکومت با مخالفان خود از قوه قهریه برای خاموش کردن اعتراضات بهره گرفته است اما در کنار این قوه قهریه انتخابات و سلایق سیاسی گاهی اوقات موجب تیرگی روابط و قهر در بین خانواده‏های ایرانی می‏شود که این مورد نیز در انتخابات اخیر ایران بیشتر مشاهده شد.

قهر سیاسی در خانواده

وقتی بحث‏های سیاسی بیشتر داغ می‏شوند و طرفهای بحث متعصبانه بیشتر جوش می‏زنند و گونه های سرخ می‏کنند و به مرز عصبانیت می‏رسند دیگر مرزها شکسته شده و وارد توهین می‏شوند و زیر پا گذاشتن اعتقادات یکدیگر که عاقبتی جز قهر و تیرگی روابط ندارد به گونه ای که روابط خانوادگی –چند خانواده اقوام و دوستان خود- و روابط دوستی به زیر سایه با جنبش سبز بودن یا نبودن رفته است و همین قهرهای سیاسی را رقم زده است.

Advertisements